กินรำทำเพลง
เพ็ญวิภา โสภาภัณฑ์



เรื่องอ่านเล่น กินรำทำเพลง The Series

กินรำทำเพลง ซีรี่ส์ 9 ไปดื่มกาแฟแบบชิลๆ ที่ร้าน Syrup เชียงใหม่

โดย ดรุณี สิงห์พัฒนากุล

สวัสดีค่ะ...หนูชื่อ ดรุณี สิงห์พัฒนากุล หรือป้าๆ ลุงๆที่ซานฟรานเรียกหนูว่า หนูตู่ ค่ะ ได้รับเชิญมาจากเจ้าของคอลัมน์กินรำทำเพลง สั่งให้หนูมาเขียนเรื่อง “กินกาแฟ” แบบต้องหาร้านมีคลาส มีบรรยากาศ มีรสแปลกถูกคอคนชอบดื่มกาแฟ คุณเพ็ญวิภา หรือ คุณป้าแมวของอิฉัน เจ้าของคอลัมน์และหนึ่งในหัวหน้าแก๊งค์กินรำทำเพลง ...รับคำสั่งมาด้วยความยินดี และบังเอิญ.. (บังเอิ้น) บังเอิญเพิ่งได้ไปสัมผัสมาด้วยตัวเอง ที่ร้านกาแฟแห่งนี้บรรยากาศดี กาแฟหลากรสที่เจ้าของสรรหามาให้ลูกค้าลิ้มลอง รับรองว่ามีที่นี่ที่เดียวไม่ได้โม้แต่เป็นความจริง แม้ว่าร้านจะอยู่ไกลถึงเชียงใหม่ แต่ครั้งใดก็ตามหากท่านผู้อ่านมีโอกาสไปเชียงใหม่ ขอแนะนำนะคะ ที่เชียงใหม่นั้นเวลานี้ร้านกาแฟบรรยากาศดีๆ มีแทบทุกมุมเมือง แต่..เชื่อเถอะค่ะ คอกาแฟคอชา คอเครื่องดื่มที่ให้อารมณ์สดชื่น คอขนมหวาน ที่นี่มีให้หมด พร้อมนะคะ..ติดตามกันเลยค่ะ

เช้าวันนั้นที่ เชียงใหม่ เป้าหมายเราเลยค่ะ จะไปดื่มกาแฟ ร้าน Syrup เป็นของเพื่อนรัก ชื่อ ครูติ๊ก ทําไมต้องเรียกครูติ๊ก เพราะ เป็นอาจารย์สอนอยู่ที่ มหาวิทยาลัย เชียงใหม่ค่ะ ชื่อเต็มของครูติ๊ก คือ คุณ จารุนันท์ เชาวน์ดี หรือ รศ. จารุนันท์ เชาวน์ดี ตอนแรก เราเรียก อาจารย์ แต่ครูบอกว่าดูไม่กันเอง ให้เรียก ครูติ๊ก ดูเท่ดี 555 ครูติ๊กทําร้านกาแฟชื่อว่า Syrup Contemporary Drinks อยู่ริมถนน บุญเรืองฤทธิ์ จ.ว. เชียงใหม่ ริมคูเมืองเลยค่ะ ไปง่ายหาง่าย ริมถนนใหญ่ ทําเลทอง

ร้าน Syrup สร้างในบริเวญบ้าน ของครูติ๊ก น่ารัก สไตล์ญี่ปุ่น ตบแต่งด้วยดอกไม้สด วันนั้นเราไป ครู ต้อนรับเราแบบ ยิ่งใหญ่สุดๆ มีอาหารเหนือ สุดเลิศประเสริฐศรี แต่ก่อนที่จะกินอาหาร เราสั่งเครื่องดื่มโปรดของเราก่อนค่ะ เราสั่งกาแฟ Cappuccino เย็น ไม่หวานใส่นมสดอย่างเดียว โฮ้ !!! เข้มข้นด้วยรสกาแฟ และได้ความมันมาจากนมสด แก้ง่วง ทําให้ตาสว่างในยามเช้าเลยค่ะ เราดูเมนูมีหลากหลายเครื่องดื่มมากค่ะ แต่ที่สะดุดตาคือ เครื่องดื่มที่เรียกว่า “นํ้าดอกมะพร้าวเย็น” แก้วนี้ทีเด็ดเลย เพราะครูติ๊กเป็นผู้ออกแบบและปรุงเองค่ะ ดื่มแล้ว อู้ย ! ชอบเลยค่ะ หวานไม่มาก ความหอมจากดอกมะพร้าว ผสมด้วยนมสด มันอร่อยชื่นใจมาก

วันนั้นครูกรุณาจัดเตรียมอาหารเหนือ สวยงามมาก และแสนอร่อย มีครบทุกเมนูของอาหารเหนือเลยค่ะ เรานั่งกันใต้ต้นไม้ใหญ่ร่มรื่นมาก ไม่มาไม่รู้นะค่ะว่าร่มรื่มร่มเย็นในเชียงใหม่เป็นยังไง บริเวณร้าน มีต้นมะเฟืองด้วย กําลังออกดอกออกลูกเล็กๆ น่าเอ็นดูมาก ( เขียนเหมือนน่าเอ็นดูเด็กเล็กเลยใช้ไหมค่ะ ) นั่งคุยกันสนุกสนานได้เวลาครูต้องบินไปพระนคร เราลากันตรงนั้น เสียดายจังเรามาแบบครูไม่ตั้งตัวเราชอบ Surprise

ขอขอบคุณครูติ๋กที่รัก ที่เตรียมอาหาร คาว หวาน ต้อนรับ ดูรูปแล้วรับรองว่าทุกคนต้องอยากมาเลยค่ะ

รุ่งขึ้นเรากลับมาที่ร้าน Syrup อีกค่ะ พร้อมน้องๆ และเพื่อน วันนี้เจ้าของร้านไม่อยู่ เราสั่งกันคนละแบบคนละอย่าง เราถ่ายรูป ไว้เยอะมาก นึกว่าอยู่ญี่ปุ่น มีมุมถ่ายรูปสวยเก๋ เปิดเพลงยุค 60-70-80 โฮ้ขอบมากเลยค่ะ เข้าทางเราเลย นั่งดื่มกาแฟไปเพลิดเพลินกับเสียงดนตรี

วันนั้นเราสั่งเครื่องดื่มชื่อ อัญชัน สามสีค่ะ สีม่วงของดอกอัญชัน สี ขาว ของนํ้าเชื่อม สีเหลืองของ ส้ม หอมชื่นใจ สีสวยสดใส คาปูชิโน เย็น เข้มข้น อร่อยกว่ากาแฟยี่ห้อดังทั้งหลาย ที่นี่เค้าใช้ กาแฟไทยแท้เลยค่ะ

นํ้าดอกมะพร้าวใส่วุ้นมะพร้าว อันนี้เราชอบมาก หอมดอกมะพร้าวอารมณ์เหมือนดื่นนํ้าตาลสดแล้วใส่นมสด หอมชื่นใจมากอันนี่เป็นเมนูแนะนําเลยค่ะ

Honey Yuzu Soda เครื่องดื่มแก้วนี่ หวานอมเปรี้ยว มีความหอมของส้มจากญี่ปุ่น ชื่อว่าส้ม Yuzu มีความหวานไม่มากจากนํ้าผึ้ง มีความซ่า เหมือนคนเขียน 555 อะไม่ใช่นะค่ะ ความซ่าจากโซดาตราสิงห์ ไม่ได้ค่าโฆษณานะมันซ่าจริงๆ ถ้าได้มาดื่มแล้ว ทุกคนต้องบอกเย็นซ่า หอมชื่นใจเย็นเข้าไปถึงอกถึงใจเลยค่ะ

บ๊วยมะลิ ขื่อน่ารักไหมค่ะ รสชาติเปรี้ยวนํา หวานไม่มาก หอมด้วยกลิ่นมะลิ แปลกดีใช่ไหมค่ะ ปกติเราจะชินกับนํ้าบ๊วยธรรมดาแต่ที่ร้าน Syrup เค้าดัดแปลงได้อร่อยเลยค่ะ แก้วสุดท้ายของวันคือ กาแฟรสส้มค่ะ รสชาติเข้มข้นอมเปรี้ยว เป็นกาแฟดํา มีรสส้มผสมมาด้วย ให้นึกถึงกาแฟดําเลยค่ะ หรือ Americano แต่ใส่นํ้าส้มไปด้วย อร่อยไปอีกแบบนึงค่ะ

จบวันดีๆ ไปอีกหนึ่งวัน ที่ร้าน Syrup Contemporary Drinks ที่อยู่ค่ะ 8 ถ. บุญเรืองฤทธิ์ ต.ศรีภูมิ อำเภอเมือง เชียงใหม่ 50200 อย่าลืมมาแวะดื่มเครื่องดื่มที่ออกแแบบโดยครูติ๊ก รับรองไม่ผิดหวังแน่นอนค่ะ

ท้ายสุดแต่ไม่สุดท้ายนะค่ะ หนูขอขอบพระคุณ ป้าแมว ที่รักและเคารพ ที่กรุณาให้หลานคนนี้มีโอกาสได้มาเขียนใน กินรํา ทําเพลง ลงในหนังสือพิมพ์ไทยแอลเอ ที่ตีพิมพ์ในอเมริกาค่ะ ดีใจ ตื่นเต้นมาก ไม่แน่ใจตัวเองเลยค่ะ ว่าเขียนแล้ว จะมีใครอ่านไหมเนี่ย ไม่เคยเขียนที่ไหน นอกจากใน Facebook ของตัวเอง

ขอขอบคุณทุกท่านที่สละเวลาอ่าน การเล่าเรื่องในคอลัมน์ กิน รํา ทําเพลง ของคุณเพ็ญวิภา โสภาภัณฑ์ หรือป้าแมวของก๊วนกินรำทำเพลงค่ะ

ขอบพระคุณมากค่ะ

ดรุณี สิงห์พัฒนากุล ( หนูตู่)

Footnote: “กิน ซีรี่ส์ที่ 9” นี้ พบกับนักเขียนรับเชิญอีกท่านหนึ่ง เธอเป็นหนึ่งในแก๊งค์กินรำทำเพลงที่อายุน้อยที่สุด หนูตู่ ดรุณี สิห์พัฒนากุล ซึ่งพวกพี่ๆ ป้าๆ ยกให้เป็นนักเขียนฝีมือแถวหน้า งานเขียนประจักษ์ในโพสต์ เฟซบุ๊กที่มีผู้ติดตามมากที่สุดคนหนึ่งในจักรวาล และไม่ใช่เขียนเก่งอย่างเดียว เธอเป็นเจ้าของภัตราคารรูปแบบ Theme Park หรูสุดๆ แห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ คือเป็นเจ้าของ Chocolate Ville ย่านเกษตร-นวมินทร์ ซึ่งดิฉันเคยเขียนลงคอลัมน์นี้มาแล้วเมื่อหลายปีก่อน หนูตู่ไปเที่ยวกับดิฉันที่เชียงใหม่เมื่อปลายปี พ.ศ. 2563 และเราได้รับการต้อนรับที่ดียิ่งจาก อาจารย์ติ๊ก รศ. จารุนันท์ เชาวน์ดี ตลอดทริป และ อาจารย์ติ๊กเองท่านก็ได้เป็นแขกรับเชิญเขียนให้กับคอลัมน์นี้เมื่อตอนที่แล้ว คือตอนที่ 8 และอาจารย์เป็นเจ้าของร้านไซรัปที่กำลังเป็นที่ชื่นชอบของนักท่องเที่ยวและคนในท้องที่อยู่ในขณะนี้ ขอขอบคุณหนูตู่ที่รับเขียนและมอบภาพสวยๆ ให้กับคอลัมน์นี้นะคะ


เพ็ญวิภา