กฏหมายเกี่ยวกับอาวุธปืน (Gun Control)

สวัสดีค่ะท่านผู้อ่าน เมื่อสับดาห์ที่ผ่านมา เกิดการสังหารหมู่ในร้านสะดวกซื้อที่เมืองโบลเดอร์ รัฐโคโรลาโด้ ทำให้ประธานาธิบดี โจ ไบเดน ที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งออกมาพูดถึงเรื่องการพิจารณานโยบายเกี่ยวกับกฏหมายเกี่ยวกับอาวุธปืน ท่านผู้อ่านหลายคนโดยเฉพาะผู้ที่ไม่เคยมีอาวุธปืนก็คงจะไม่ทราบว่ากฏหมายนี้มีที่มาที่ไปอย่างไร ฉบับนี้ผู้เขียนก็เลยอยากจะเอาข้อมูลมาเล่าสู่กันฟังให้ชาวลุงแซมได้เรียนรู้กันค่ะ

กฏหมายการถือครองอาวุธปืนหรือที่เรียกว่า “Gun Control” นั้นเป็นกลุ่มของกฏหมายและนโยบายที่ใช้ในการควบคุมการผลิต การขาย การส่งต่อ การครอบครอง การดัดแปลง และการใช้อาวุธปืนโดยพลเรือนที่เป็นประชาชนทั่วไป เพราะปืนเป็นอาวุธที่สามารถสร้างความเสียหายได้ ดังนั้นประเทศส่วนใหญ่ในโลกจะมีนโยบายที่เข้มงวดจะอนุญาตให้สำหรับกลุ่มจำเพาะและประเภทของอาวุธปืนก็จำกัดอีกด้วย

การกำหนดนโยบายเกี่ยวกับอาวุธปืนนี้จะใช้ข้อมูลจากการศึกษาเกี่ยวกับการเสียชีวิตและการบาดเจ็บจากอาวุธปืนมาเป็นแนวทางหลัก แต่อย่างไรก็ตามการผลการศึกษาก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันถึงความเชื่อมโยงทำให้บางครั้งการศึกษาก็ไม่ได้มีการทำมาเป็นระยะเวลาหนึ่ง แต่จากการวิจัยในอดีตก็พบว่าการฆ่าตัวตายลดลงหลังจากมีการควบคุมการถือครองอาวุธปืนมากขึ้น

ในประเทศสหรัฐอเมริกานั้น การถือครองอาวุธปืนเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานที่ปรากฏในรัฐธรรมนูญของประเทศ โดยผู้ที่สามารถมีและครอบครองอาวุธปืนได้จะต้องมีสถานะพลเมืองถาวรทั้งที่เป็นซิติเซ่นของสหรัฐอเมริกาหรือถือสถานะใบเขียว

ส่วนผู้ที่ไม่ได้เป็นพลเมืองในสถานะดังกล่าวบางประเภทก็สามารถจะถือครองอาวุธปืนได้ แต่จะต้องเป็นผู้ที่อยู่ภายในประเทศสำหรับการล่าหรือการกีฬาอย่างถูกกฏหมาย หรือเป็นผู้ที่มีใบอนุญาตให้การล่าซึ่งออกให้โดยรัฐ หรือเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลต่างประเทศซึ่งได้รับการรับรองจากรัฐบาลสหรัฐให้มาปฏิบัติหน้าที่ในองค์กรระหว่างประเทศซึ่งมีสำนักงานใหญ่ในประเทศสหรัฐหรือกำลังอยู่ระหว่างเดินทางไปปฏิบัติหน้าที่ในประเทศที่ได้รับการรับรอง หรือเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลต่างชาติหรือเป็นนักท่องเที่ยวซึ่งได้รับการรับรองโดยกระทรวงแห่งรัฐ หรือเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจต่างชาติของรัฐบาลของประเทศที่เป็นมหามิตรของสหรัฐเดินทางเข้ามาในประเทศเพื่อปฏิบัติงาน หรือเป็นผู้ที่ได้รับการยกเว้นจากอัยการสูงสุดว่าการให้การยกเว้นนี้มีประโยชน์ในกระบวนการยุติธรรมและจะไม่เป็นอันตรายต่อความปลอดภัยของชุมชนภายใต้กฏหมายมาตรา § 922(y)(3)(c) ถ้ามีคุณสมบัติเข้าข่ายพวกนี้ก็อาจจะได้รับอนุญาตให้ถือครองอาวุธปืนในเมืองลุงแซมได้ค่ะ

กฏหมายเกี่ยวกับปืนในประเทศสหรัฐอเมริกาจะควบคุมการผลิต การขาย การครอบครอง การถ่ายโอน การบันทึกข้อมูล การเคลื่อนย้ายและการทำลายอาวุธปืน กระสุนและอุปกรณ์เสริม ซึ่งจะมี Bureau of Alcohol, Tobacco, Firearm and Explosives (ATF) เป็นผู้ควบคุมกระบวนการเหล่านี้ แต่อย่างไรก็ตามแต่ละมลรัฐก็จะมีกฏหมายของตัวเองเฉพาะในการอนุญาตให้ประชาชนถือครองอาวุธปืนและมีเงื่อนไขในการให้ใบอนุมัติและตรวจสอบประวัติผู้ของมีอาวุธปืนที่แตกต่างกันไป

สำหรับการพกพาอาวุธปืนในที่สาธารณะนั้นจะต้องมีการปกปิด หมายถึงพกไปได้แต่ไม่สามารถเปิดเผยให้ใครเห็น ซึ่งในปัจจุบันมลรัฐของสหรัฐอเมริกามีนโยบายของตนเองแบ่งได้เป็น 4 ประเภท (ดูได้จากภาพ) คือ

1. ถือครองได้โดยไม่มีข้อจำกัด (Unrestricted jurisdiction) : เป็นรัฐที่การพกปืนอย่างปกปิดไม่จำเป็นต้องขออนุญาต มีอยู่ 3 มลรัฐคือรัฐอริโซน่า รัฐอลาสก้า และรัฐเวอร์มอนต์

2. ควรจะให้ใบอนุญาต (Shall-issue jurisdiction) : เป็นรัฐที่การพกพาอาวุธปืนแบบปกปิดจะต้องขอใบอนุญาต แต่การให้อนุญาตจะขึ้นกับเงื่อนไขที่อยู่บนตัวบทฏหมายเท่านั้น หน่วยงานที่อนุมัติไม่มีอิสระในออกความเห็นในการให้ใบอนุญาต และผู้ยื่นคำขอไม่จำเป็นต้องแสดง “เหตุผลที่ดี" ในการขอมีใบอนุญาต รัฐส่วนใหญ่จำนวน 39 รัฐอยู่ในกลุ่มนี้รวมทั้งรัฐเนวาด้าและฟลอริด้าซึ่งเพิ่งมีการสังหารหมู่ 2 ครั้งที่ผ่านมา

3. อาจให้ใบอนุญาต (May-issue jurisdiction): เป็นรัฐที่การพกพาอาวุธปืนแบบปกปิดจะต้องขอใบอนุญาต แต่หน่วยงานที่ออกใบอนุญาต (ส่วนใหญ่จะเป็นกรมตำรวจ) สามารถมีอิสระในการให้ความเห็นในการอนุมัติได้ในระดับหนึ่ง กลุ่มนี้มีอยู่8 มลรัฐซึ่งรัฐแคลิฟอร์เนียก็อยู่ในกลุ่มนี้

4. ไม่ให้ใบอนุญาต (Right Denied jurisdiction): เป็นรัฐที่จะไม่ให้ใบอนุญาตแก่พลเรือนใด ๆ ในการพกพาอาวุธปืนแบบปกปิดภายในที่สาธารณะ เว้นแต่ภายใต้ข้อยกเว้นที่จำกัด ซึ่งขณะนี้ไม่มีรัฐใดที่อยู่ในกลุ่มนี้

นอกจากนี้การพกพาอาวุธไปในบริเวณใกล้กับโรงเรียนก็ยังมีข้อห้ามกับพลเรือนทั่วไปด้วย ผู้ที่พกอาวุธได้จะต้องเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตเช่น พนักงานรัษาความปลอดภัยหรือเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซึ่งจะเห็นได้ว่าการเข้าไปในสถานที่ต่าง ๆ ในสนามบิน การดูคอนเสิร์ต เราก็ต้องมีการถูกตรวจสิ่งที่เป็นอาวุธอยู่เสมอค่ะ

ปืนและอาวุธเหมือนกับดาบสองคม คมหนึ่งสามารถช่วยเหลือปกป้องชีวิตของท่านและครอบครัวจากภัยร้าย เพราะฉะนั้นประเทศสหรัฐถึงมีบัญญัติไว้ให้เป็นสิทธิ์ขั้นพื้นฐานของพลเมืองในรัฐธรรมนูญ แต่อีกคมก็สามารถทำให้เกิดเหตุร้ายแรงที่ไม่คาดฝันแก่ตัวท่านและชุมชนได้อย่างเหตุการณ์สลดที่เพิ่งเกิดขึ้น ดังนั้นการจะเป็นผู้ถือครองหรือเกี่ยวข้องกับอาวุธปืนก็ต้องมีความรู้ความเข้าใจในการใช้ ถือครองหรือส่งต่อในกฏหมายที่เกี่ยวข้องกับตัวท่านด้วย

ก่อนจากไปมีข่าวมาแจ้งสำหรับคนที่ยังไม่มีประกันสุขภาพ ในปีนี้ทางรัฐบาลใหม่ของลุงโจ ไบเดน ได้เปิดช่วงลงทะเบียนพิเศษสำหรับผู้ที่ยังไม่มีประกันสุขภาพในระหว่างวันที่ 15 กุมภาพันธ์ – 15 พฤษภาคม ศกนี้ ใครยังไม่มีประกันสุขภาพติดต่อตัวแทน หรือเข้าไปทำเรื่องเองได้ที่เวบไซด์ www.coveredca.com (สำหรับคนในแคลิฟอร์เนีย) และ www.healthcare.gov (สำหรับคนที่อยู่รัฐอื่น) หรือถ้าต้องการความช่วยเหลือหรือมีคำถามก็ติดต่อผู้เขียนได้ค่ะ

บทความนี้มีไว้เพื่อให้ข้อมูลทั่วไปไม่ใช่เป็นการให้คำแนะนำ หากท่านมีข้อสงสัยใด ๆ เกี่ยวกับเนื้อหาในบทความ อยากจะถามคำถามในกรณีส่วนตัวท่านสามารถโทร.มาสอบถามกับผู้เขียนได้ที่เบอร์ (850) 598-1709 หรือจะอีเมลมาหาผู้เขียนที่ walaipank@gmail.com ก็ได้ค่ะ หากผู้เขียนไม่ได้รับสายก็ฝากข้อความไว้ได้ จะติดต่อท่านกลับไปภายหลังค่ะ

อ้างอิง: https://en.wikipedia.org/wiki/Gun_control


วลัยพรรณ เกษทอง

26 มีนาคม พ.ศ. 2564