วันนี้เช้าพฤหัสบดีที่ 23 เมษายน 2026 วัย 85 ปี ส่วนตัว คิดว่าสุขภาพยังแข็งแรง สติปัญญาที่เป็นส่วนสมรู้ร่วมคิดกัน “พฤติกรรม” ยังดี ผมอยู่บ้านเมืองเอลเซอริโต้ ติดกับเมืองอัลบานี่ และเมืองเบิร์คเล่ย์ จากบ้านไปมหาวิทยาลัย ยูซีเบิร์คเล่ย์ ราวๆ 2-3 ไมล์

พูดถึงยูซีเบิร์คเล่ย์ เป็นมหาวิทยาลัยอันดับต้นๆของอเมริกา ผมมาอเมริกา 1968 ได้ I-20 จากวิทยาลัยอีสเทิร์น ออริกอน คอเลจ (Eastern Oregon College) เมือง La Grande เข้าเรียนปริญญาโท ปี 1969

การเรียนปริญญาของผมใช้เวลาเรียน 4 เทอม หนึ่งปีพอดี ช่วงโน้น ปี 1969 ค่าเทอมปริญญาโท เทอมละ 169 เหรียญ ที่รัฐออริกอน เมือง La Grande

จำได้ตอนไปเข้าหอวิทยาลัย ก่อนไปอ่านแผนที่จนคล่อง แต่การเดินทางต้องต่อรถเกรฮาว ถามรถตลอดจากเมืองเบิร์คเล่ย์ อาศัยร่วมกับเพื่อนคนไทย เด็กไทยยุคโน้น 1968 ที่รู้ต่างมาเรียนหนังสือ คนที่ได้ทุน ก.พ. ของรัฐบาลไทย มาเรียนยูซีเบิร์คเล่ย์เยอะ ผมรู้จักหลายคน อย่างอาจารย์ด็อกเตอร์ พิษณุ เครืองาม เรียนปริญญาเอก ยูซีเบิร์คเล่ย์ อีกคนที่สนิทกับผม ด็อกเตอร์ดิเรก คลีสุโข

พอพูดถึงวิทยาลัยจบปริญญาโทมาจากปี 1970 เป็นเวลา 56 ปีแล้ว

พูดถึงมหาวิทยาลัยของรัฐแคลิฟอร์เนีย ลูกผมสองคนเรียนจบจากวิทยาลัยของรัฐแคลิฟอร์เนีย ลูกสาวเป็นลูกคนแรกของผม สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ทั้งยูซีเบิร์คเล่ย์ และยูซีเดวิส ลูกสาวเลือกเรียนยูซีเดวิส จากบ้านราวๆ 50-60 ไมล์ เหตุผลยูซีเดวิส มีคณะหมอ ลูกสาวตั้งใจเรียนหมอในอเมริกา หลังจากจบไฮสกูล เกรด 12 ใช้เวลาเรียนจนจบหมอ หลังจากจบไฮสกูล ใช้เวลาเรียน 11 ปี

หลังจากจบไฮสกูล ลูกผมเรียนไฮสกูลโรงเรียน (College Preparatory)

พูดถึงการส่งเรียนของลูก ผมกับภรรยา ทำงานหนัก เก็บเงิน ส่งลูกสาวและลูกชาย เริ่มเรียนอนุบาลจนจบไฮสกูล เรียนโรงเรียนมีชื่ออย่าง College Preparatory ผมทำงานหนักลงทุนให้ลูก

เหมือนพ่อแม่ผม เป็นคนอยุธยาต่างจังหวัด บ้านค้าขายข้าว ท่านส่งเรียนผมและน้องเรียนในกรุงเทพฯ ผมโชคดีช่วงเรียนมัธยม วัดราชบพิธ อาศัยวัดราชบพิธ หลับนอน อยู่กับสมเด็จพระสังฆราช ท่านคุ้นเคยกับผม

ทุกปีผมเคยเล่า สังฆราชจะเสด็จไปอยุธยา ที่โรงเรียนชื่อ วาสนานุกูล เป็นโรงเรียนที่สังฆราชอุปถัมภ์ อย่างน้อยปีละครั้ง สมเด็จพระสังฆราชจะเสด็จไปให้รางวัลเด็กเรียนดี (ได้ที่หนึ่งของทุกปี)

ผมโชคดีเรียนได้ที่หนึ่งทุกปี เมื่อพ่อแม่ฝากท่าน ให้มาอยู่วัดเป็นศิษย์สมเด็จพระสังฆราช ท่านก็ไม่รังเกียจ ลูกศิษย์สังฆราชยุคผมมี 4 คน ทุกคนเป็นญาติ คนโตกว่าเพื่อนเรียนธรรมศาสตร์ ผมพอจบมัธยม สอบ “ทุน” เรียนครู รุ่นที่ 2 ของประเทศไทย ผมเคยเล่าสอบชิงทุนได้ เรียนฟรี พักหอฟรี กินอาหารฟรี 3 มื้อ โรงเรียนวิทยาลัยครูพระนคร อยู่บางเขน ผมเป็นรุ่นที่ 2 ของพวกได้ทุนจากกระทรวงศึกษา

ผมอดคุยไม่ได้ ส่วนตัวผมเป็นคนเรียนดี จบ ม.6 สอบเรียนครูได้ทุนเรียนวิทยาลัยฝึกหัดครู พระนครรุ่นที่ 2 ผมเคยเล่า อยากเล่าอีก เป็นความภูมิใจของผม

ตอนรายงานตัว เรียนครูวิทยาลัยครูพระนคร ตั้งอยู่บางเขน ตรง 4 แยกวัดพระศรีมหาชาติ เพื่อนเลือกผมเป็นหัวหน้าห้อง ขึ้นปีที่ 2 เป็นประธานสวัสดิการ

จากการเรียนครู ผมตั้งใจยึดอาชีพ สอนหนังสือจนเกษียณ เริ่มสอนโรงเรียนประชาราษฎร์อุปถัมภ์ เมืองห้วยขวาง โรงเรียนเปิดเป็นปีแรกผมไปเป็นครูสอนหัวหน้าหมวดคณิตศาสตร์

สอนอยู่หลายปี 1969 ปลายปีลาออกจากครู พักผ่อน 2-3 เดือน ก็เดินทางมาอเมริกา 1968 เพื่อมาเรียนปริญญาโท 1969 ที่ Eastern Oregon College เมือง La Grande รัฐ Oregon ทางตะวันออกเฉียงเหนือ

ผมชอบวิทยาลัย อยู่เนินเขาเมืองไม่ใหญ่โต บรรยากาศที่เป็นธรรมชาติ วิทยาลัยบนเนินเขา มีป่ารอบๆ สวยงาม

อดนึกชีวิตยุคเด็กๆ เกิดอยุธยา ติดแม่น้ำ ที่บ้านมีแพค้าขาย ค้าขายหลายปี พ่อแม่เปรียบอาชีพ ซื้อขายข้าว เรือข้าวจุข้าวได้เป็นพันถัง

ช่วงเปิดเทอม พ่อแม่หลังจากนำข้าวเปลือกได้เต็มมือ นำไปโรงสีข้าว ทำจากข้าวเปลือก เป็นข้าวสาร พอได้ข้าวสารเป็นพันถัง พ่อแม่จะนำเรือข้าวไปกรุงเทพฯ ที่คลองเทเวศร์ เป็นเรือใหญ่มีข้าวเป็นร้อยกระสอบ

พ่อแม่จะจอดเรือ คลองเทเวศร์ ขายข้าวแบบขายปลึก เป็นถังๆ และขายส่งเป็นกระสอบ

ชีวิตผมคลุกคลี กับการเดินทางค้าขายกับพ่อแม่เวลาโรงเรียนหยุด กลายเป็นพฤติกรรมของชีวิตผม รักการเล่าเรียน ชอบท่องเทียว ไปอลาสก้า ไปยุโรป 3 ครั้ง 2 ครั้งไปคนเดียว อยู่เกือบทุกประเทศครั้งละ 3-4 เดือน ซื้อตั๋วรถไฟ (EUrial Pass) 4 เดือนนั่งได้ตลอดลงได้ทุกประเทศ ในยุโรป ครั้งแรกเจอเพื่อนนักเรียนทุนเรียนด้วยกัน ด็อกเตอร์ชัชวาล เจอในฝรั่งเศส

ครั้งที่ 3 ผมเดินไปเที่ยงทางเรือในยุโรป เช้าวันหนึ่งที่ Spain ทุกคนรอผม ผมอยู่ชั้นที่ 9 จะลงไปเที่ยวสเปน ผมขึ้นไปหา เห็นเพื่อนและภรรยารอ ผมสดุดขอบประตูหกล้ม กระดูสะโพกร้าว