เวลา 5:32 AM เช้ามืดวันอาทิตย์ที่ 24 พฤษภาคม ชีวิตผมวันนี้วัย 86 ปี ยังตื่นเช้ามืดทุกวัน เพื่อนคุยกับผม รู้ว่าผมตื่นเช้ามาก หัวเราะ เพื่อนบอกว่าตื่นเช้าขึ้นมาทำอะไร สู้นอนต่อ ตื่นสายหน่อย งานทำมาหากินกันหมดแล้ว

ผมยิ้มนึกในใจ การตื่นเช้ามือดคือความปกติของชีวิตผม และกลายเป็นความปกติของชีวิตที่สร้างกิจกรรมที่เรียกว่าปกติของชีวิตให้ตื่นตัว หลักความจริงที่ว่า ร่างกายวัยสูงอายุทุกอย่างเริ่มเสื่อม แต่ถ้าตื่นแต่เช้ามืด อย่างน้อยเป็นเวลาสงบ

หลังจากตื่นรู้ตัวจะออกกำลังบนเตียง ตอนแรกจะบีบมือแขน ลำตัว และศีรษะ การบีบตามลำตัว เป็นการช่วยการทำงานของร่างกาย หลังจากบีบตามลำตัว จะยกขาแขน

หลังจากตื่นทำภาระตามหน้าที่ของชีวิต อย่างแปรงฟัน ผมจะอาบน้ำหลังจากตื่นทุกวัน เป็นการกระตุ้นระบบร่างกาย

เสร็จจากอาบน้ำ จะเข้าครัวเปิดน้ำร้อน ผมจะดื่มกาแฟทุกเช้าแก้วเดียว การดื่มกาแฟ นิยมยี่ห้อ French Roast Dark ตอนนี้กาแฟที่คอสโก้ลดราคา ทุกเช้าผมจะดื่มกาแฟแก้วเดียว กาแฟที่ผมดื่มจะไม่ปรุงแต่ง คือไม่ใส่น้ำตาลและครีม ชอบรสชาติที่ขมหอมของกาแฟ

ทุกเช้านั่งทานจะยกกาแฟแก้วหนึ่ง กับจานอาหาร เช้านี้ผมเอาครัวซองซื้อมาจากคอสโก้ แบ่งเพียงครึ่งตัว ผ่าครึ่งเข้าเตาอบ พอร้อนนำครัวซองทาเนย บางครั้งจากทาเนยจะทาแยมสตรอเบอรี่ให้รสหวานหอม

ยกครัวซอง บางวันจะมีไส้กรอกหมูและไข่ 1 ฟอง

ยกกาแฟ จานอาหารมานั่งที่โต๊ะในห้องนอน ผมชอบโต๊ะตัวนี้มาก เป็นโต๊ะสารพัดกิจกรรม โต๊ะตัวติดหน้าต่าง ผมมองลอดหน้าต่างของห้องนอนจะมองเห็นวิว หลังบ้านผมกว้างยาว มีต้นเรดหวูดสูงใหญ่ 2 ต้น ปกติเคยมีเรดหวูด 3 ต้น ลูกชายเพิ่งให้คนมาตัด เพราะชาวบ้านขอร้อง บังวิวทะเลภายใน เป็นอ่าว สะพานโกลเด้นเกจ ผมตกลง ผมนำคำสอนของสมเด็จพระสังฆราช วัดราชบพิธ ที่ผมเป็นศิษย์อาศัยวัด หลับนอน ทานอาหารก้นบาตร ไปเรียน เหลือเชื่อคำอบรมจากสมเด็จพระสังฆราช ทำให้ผมสอบชิงทุนรุ่น 2 ของกระทรวงศึกษาได้ หลังจากจบเข้าบางแสน จบจากบางแสนมาเรียนปริญญาโทที่ วิทยาลัยออริกอน จบ MA ปี 1970

ยกแก้วกาแฟซิบ กาแฟเริ่มเย็น ความรับรู้ผมคือความปกติ

ระหว่างยกกาแฟซิบ มองลอดหน้าต่างบ้านผมอยู่สูง ทางลาดจากต่ำคืออ่างขึ้นสูงสู่ภูเขา บ้านผมห้องผมนั่งที่โต๊ะมองเห็นบ้านมากมาย สร้างลาดลงอ่าง ผมมองน้ำในอ่าง เงียบ สงบ มีเกาะด้านซ้ายมือของอ่าว เห็นสะพานโกลเด้นเกตและเมืองเซ้าท์ซาริโต้ ทางขวาหลังอ่าวเป็นเมือง ริสม่อน บางวันคนแล่นเรือใบ

ผมมองลอดหน้าต่าง จะมีนกกา 2 ตัว เกาะสายไฟ ติดกับหน้าต่างอีกบานของห้องนอน มีต้นเฟื่องฟ้า สูงมีพุ่มกว้างดอกสีแดงเต็มต้น

หน้าบ้านผมติดถนน มีต้นมะกรูด ลูกดก ใบเขียว อีกมุมถนน จะมีกอ “ข่า” หลังบ้านผมมีต้นมะนาวสูงใหญ่ ลูกดกและหลังบ้านส่วนติดรั้ว มองดูอ่าวจะสร้างศาลาทรงไทย กว้าง ตรงกลางจะมีบ่อพลาสติก น้ำอุ่น นั่งอาบและแช่ตัว อ่างอาบน้ำกว้างใหญ่ เวลาแช่ตัวเปิดเครื่องน้ำจะอุ่น หมุนรอบ อ่าง ช่วงโน้น ถือไวน์ชาโดเน่ย์ ดื่มระหว่างแช่ตัว ครับเกิน 20 ปี หยุดแช่ตัว เลยเลิกดื่มไวน์ไปด้วย แต่สิ่งหนึ่งที่ชีวิตผมยังทำวัย 86 เขียนบทความลงในหนังสือพิมพ์ไทยแอล.เอ. อดแสดงความรู้สึกขอบคุณที่เปิดโอกาสให้ผมได้เขียนบทความ

แม่บ้านผมโชคดีที่ซื้อบ้านเกิน 40 ปี ประกอบด้วยวิวและธรรมชาติรอบๆ หลังบ้านงดงามด้วยธรรมชาติ หน้าบ้านเห็นอ่าวหลังล้านเป็นภูเขา ผมยกแก้วกาแฟซิบ กาแฟเย็นแปลกรับรู้รสขมของกาแฟ ได้ดีกว่าตอนกาแฟทำเสร็จใหม่ๆ ยังร้อน ควันลอยตัวจากแก้วกาแฟ ความรับรู้ความขมน้อยมาก

ผมจะดื่มกาแฟ ทุกเช้า ดื่มร่วมกับอาหารเช้า หยุดเขียนหนังสือชั่วขณะ มองลอดหน้าต่างกระจก เวลา 8:07 AM แดดเริ่มแรงขึ้น มองดูธรรมชาติจากหน้าต่าง บ้านผมเป็นทางลงจากภูเขา สู่ทะเลภายใน บ้านอยู่สูง มองหลังบ้านมีหมู่บ้านอยู่สูงบนภูเขา มองลาดเห็นหลังคาบ้าน ลาดต่ำลงสู่อ่าว มหาสมุทรภายใน

ทางหลักจิตวิทยา บอกว่าธรรมชาติสามารถทำให้จิตใจเราสงบ ความสงบทางความคิด สามารถคิดถึงการพัฒนาสิ่งดีงามที่เป็นส่วนคุณธรรมได้ดี หยุดเขียนชั่วขณะ ยกกาแฟดื่ม กาแฟยังร้อนกับช่วงกาแฟเย็นต่างกัน เพียงรสขมของกาแฟที่ผมดื่ม กาแฟที่ผมดื่มไม่ใส่น้ำตาลและครีม ตอนดื่มกาแฟยังร้อนเสร็จใหม่ๆ ค่อยซิบกาแฟ รสขมหอมของกาแฟ ไม่มีความรับรู้มากมาย แต่หลังจากปล่อยกาแฟเย็น รสขมของกาแฟรับรู้ได้ดี

มองลอดหน้าต่าง หยิบครัวซองขึ้นกัด เคี้ยว รสอร่อยของครัวซอง กรอบ รสเนยรับรู้ได้ ความหวานจากแยมสตรอเบอรี่ พอกลืนครัวซอง ใช้ช้อนตักไข่และไส้กรอก ทุกอย่างกลมกลืน เป็นส่วนร่วมกลายเป็นความสมบูรณ์ของอาหารมื้อเช้า สิ่งที่ขาดไม่ได้คือกาแฟ รสขม กลิ่นของกาแฟ ระหว่างเคี้ยวครัวซอง มองรอบๆ ห้องนอนตรงหน้ามีข้อความมากมาย แม่บ้านเขียนใส่ลงบนกระดานดำ “ข้อความ” พ่ออย่าลืมเก็บเงินไปเรือ วันที่ 14 June 2026 จัดกระเป๋า อย่าลืม ยาประจำตัว และเครื่องใช้ส่วนตัว

พูดถึงยุโรป การเที่ยวครั้งนี้ เป็นครั้งที่ 4 สองปีผ่านมา ผมไปล้มชั้น 9 ของเรือ Princess ที่ประเทศสเปน ลูกสาวต้องไปรับกลับ ผมเคยเดินทางคนเดียว 2 ครั้ง ตอนหนุ่ม ไปอยู่ 3 เดือนในยุโรป ซื้อตั๋วไปเดินทางหลายประเทศ ครั้งแรกตอนเรียนปริญญาโทที่วิทยาลัยออริกอน