ครับวัยของทุกคนจะเพิ่มทุกวันหลายคนบอกว่าเพิ่มขึ้นทุกนาที ระบบการเพิ่มของวัย สำหรับผมถือว่าเป็นระบบธรรมชาติที่สมบูรณ์ วัยแก่เริ่มวันเดือนและปี สำหรับผม มีความคิดว่าธรรมชาติทำให้อายุเพิ่ม ประสิทธิภาพของชีวิตกลายเป็นระบบง่ายๆ เป็นการพัฒนาของชีวิต ความแตกต่างคือการดำเนินชีวิต

สำหรับผม ไม่เคยปล่อยให้ชีวิตไร้ค่า ทุกเช้าจะตื่นตี 5:00 AM เป็นอย่างช้า เหตุผลตื่นแต่เช้า เป็นพฤติกรรมที่เรียกว่า “ความเคยชิน” มาตั้งแต่เด็ก เคยบอก ยุคโน้น เวลากลับจากประถม ย่อมมีการบ้าน ไฟฟ้ายุคโน้นไม่มี ใช้ตะเกียง ควันของตะเกียงผู้รู้บอกว่า “ควัน” เป็นต้นตอของมะเร็งได้ สาเหตุเพราะหายใจเอาควันจากตะเกียงเข้าไป

หยุดเขียนหนังสือ ซิบกาแฟ เริ่มอุ่น แปลกแต่น่าจะจริง ผมดื่มกาแฟจะไม่เติม ครีม และน้ำตาล ชอบรสธรรมชาติของกาแฟ คือ หอม และขม

เกือบ 6:30 AM มองลอดหน้าต่างเห็นผู้สูงอายุ สามีภรรยาเดิน ครับภรรยาถือไม้เท้า ส่วนผมแม่บ้านเคยบอกว่า “ควรใช้ไม้เท้า” ไม้เท้าช่วยประคองตัวไม่ให้ล้ม แต่นิสัยดื้อ เอาความคิดที่ติดตัวไม่ใช้ไม้ประคอง คิดว่ายังเดินได้ดี

ชีวิตผม 1968 มาอเมริกา จุดหมายคือเรียนปริญญาโท ผมจบ กศ.บ. บางแสน การมาอเมริกา พวกเรารู้ทุกคน อยู่ดีๆ จะมาประเทศต่างๆ ได้ ต้องมีวีซ่านักท่องเที่ยว น่าจะมาง่าย มีเงิน ไปกงสุลฯ ขอเข้าประเทศครับ โชว์พาสปอร์ต บางประเทศขอดูหลักทรัพย์ อย่างอเมริกา ประเทศกลัวคนเดินทางมาแล้วชอบอยู่ มีงานทำ ก็เลยอยู่ต่อ

ผมเดินทางมาอาศัยญาติ อยู่เรืองอลามีด้า ประมาณ 2 เดือน ทุกวันไปเรียนภาษา พอคุ้นเคยกับประเทศ ก็ย้ายตัวออกจากบ้านญาติ มาอาศัยบ้านอยู่กับเพื่อน ห้องเดียวอยู่ด้วยกัน 5 คน ทุกคน วีซ่านักเรียน อยู่ก่อนไปมหาวิทยาลัย มีเพื่อน ชื่อ “ด็อกเตอร์ ปรัญชัย” หางานให้เพื่อนๆ ทำ ตามร้านอาหาร มีความคล่องตัว อย่างผมเริ่มทำงาน “บัสบอย” อยู่หลายเดือน ระหว่างทำฝึกภาษากับเพื่อนร่วม ครับหลายเดือนผ่าน เวลาของการไปเรียนเริ่ม ก็กู๊ดบายที่ทำงาน และเพื่อนๆ ร่วมห้อง ครับเพื่อนร่วมห้องย่อมถึงเวลาที่จะย้ายไปมหาวิทยาลัย เหมือนกันเกือบทุกคน

หยดเขียนชั่วขณะ หยิบแก้วกาแฟ “ซิบ” กาแฟเย็น ครับปกติการดื่มกาแฟ ช่วงร้อนๆ จะรู้รสของกาแฟได้ดี ทุกเช้าผมจะตื่นราวๆ 5:00 AM ทุกเช้าเพื่อนๆ วัยใกล้เคียง คุยกันที่วัด ถามว่าผมตื่นเวลาเท่าไหร่ ตื่นแล้วทำอะไร

ผมยิ้มแล้วคุยกับเพื่อน ทุกเช้าผมจะตื่นราวๆ 5:00 AM เป็นความเคยชินของชีวิต แต่เด็ก ช่วงเด็กบ้านอยู่อยุธยาช่วงโน้นไม่มีไฟฟ้า แม่จะตื่นเข้าครัว หุงข้าว ทำกับข้าว เหตุที่ทำกับข้าว หุงเช้า ผมต้องเดินไปโรงเรียน ไกลประมาณไมล์ และผลพลอยได้ของผม เวลาแม่ตื่นเช้าผมจะตื่นตาม ทำการบ้าน และเริ่มฟ้าสว่างผมจะไปนั่งนอกชาน (คำว่านอกชาน คือ เป็นช่วงว่างระหว่างบ้านและครัวเป็นที่ยื่นจากบ้าน ไม่มีหลังคา อาศัยแสงสว่างจากธรรมชาติ)

พอสายหน่อยจะอาบน้ำในแม่น้ำ ชื่อป่าสัก ขึ้นจากน้ำ แต่งตัว ทานข้าว เดินประมาณไมล์กว่า ไปโรงเรียนประถมครับช่วงเดินไปโรงเรียน เพื่อนๆ จากที่อื่น จะเดินเป็นแถวบนถนนไปโรงเรียนเดียวกัน คุย เล่นหยอกล้อ พฤติกรรมที่หยอกล้อ เป็นส่วนทำให้ชอบไปโรงเรียน

ผมอดที่จะคุยเรื่องเรียน ผมเป็นเด็กเรียนดี ได้ที่หนึ่งทุกปี พอเรียนจบประถม 4 แม่พ่อพาผมนั่งรถไฟ ไปกรุงเทพฯ นำผมไปฝากกับสมเด็จพระสังฆราช (สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์) สังฆราชเป็นเจ้าอาวาสราชบพิธ ยศท่านพุทธโฆษาจารย์ สังฆราชคุ้นเคยกับผม ทุกปีสังฆราชจะเสด็จมาอยู่อยุธยา ท่านเป็นเด็กอยุธยา บ้านติดกับผม รุ่นก่อนผม เด็กหลายคนได้ดีกับชีวิต คือไปเป็นศิษย์วัดเรียนหนังสือ รุ่นผมมีนายพลทหารบก 2-3 คน

พอจบประถม 4 การที่พ่อแม่พาไปฝากสังฆราช เพื่อเรียนหนังสือ ผมสอบเข้าเรียนมัธยมวัดราชบพิธ ช่วงแรกผมเป็นเด็กเรียนดี พอวัยรุ่นการเรียนเริ่มแย่ลง รู้จักเที่ยว บางครั้งผลัดทำการบ้าน

ปีมัธยม 6 ขยันเรียนขึ้น เปลี่ยนพฤติกรรมใหม่ ผลการเรียนขยับในทางดี ทางบ้านอยากให้ผมเป็นครู ผมคล้อยตาม ไปสมัครสอบเข้าเรียนครู

สอบได้ไปเรียนวิทยาลัยครูพระนคร วิทยาลัยครูพระนคร ย้ายไปอยู่บางเขน ติดกับวัดมหาธาตุ ช่วงเรียนทุกคนเรียนได้ทุนเรียนอยู่หอ อาหาร 3 มื้อฟรี เด็กมาจากทุกจังหวัด

ช่วงผมมีเด็กไปเรียนเกินร้อยคน พอเริ่มเรียน มีการเลือกหัวหน้าห้อง มีเพื่อนเสนอผม มีคนสมัครหลายคน สรุปผมได้คะแนนการเลือกมากกว่าคนอื่น ครับตำแหน่งหัวหน้าห้องเป็นของผม

และมีการเลือกประธานทำกิจกรรมของโรงเรียน เพื่อนๆ เลือกผมเป็นประธานสวัสดิการ ครับหลังจากจบพระนคร ผมสมัครเรียนวิทยาลัยครูบางแสน ชื่อ วิทยาลัยบางแสน วิทยาลัยไม่เกินไมล์ก็ติดหาดบางแสน

ระหว่างเรียนบางแสน คิดตลอดเวลา จบแล้วจะมาเรียนอเมริกา

พอจบบางแสนได้ กศ.บ. (การศึกษาบัณฑิต) ผมสอนที่โรงเรียนประชาราษฎร์อุปถัมภ์ รุ่นแรกเป็นหัวหน้าหมวดคณิตศาสตร์ ตกเย็นไปเรียนภาษาอังกฤษที่ AUA เตรียมตัวมาเรียนต่ออเมริกา

ระหว่างสอนปี 1968 จดหมายตอบรับให้เข้าเรียนปริญญาที่ Eastern Oregon College ลาออกจากครูหัวหน้าหมวดคณิตศาสตร์ 28 สิงหาคม 1968 เดินทางมาอเมริกา

ระหว่างสอนหนังสือ เรียนภาษาอังกฤษที่ AUA เรียนจบปริญญาโท 1970

ชีวิตผมชอบเรียน เดินทางหาความรู้ เมื่อเดือน 14 June 2026 เดินทางไปท่องเที่ยวทางเรือ Princess เรือจากประเทศไปอยู่สแกดิเนเวีย ราวๆ 2 อาทิตย์ ที่นอร์เวย์และสวีเดน

การไปยุโรปครั้งนี้เป็นครั้งที่ 4 ประมาณเกิน 2 ปี ผมไปกับแม่บ้านไปเรือ Princess เรือจอดที่ Spain ผมขึ้นชั้นบนไปพบเพื่อน เดินสะดุดของทางเท้าหกล้ม กระดูกสะโพกแตก ลูกสาวแพทย์หญิงสุภัครจบหมอจากอังกฤษ หมอในอเมริกาเรียน 11 ปี ลูกบินไปรับ ไปรักษาตัวที่มิชิแกน ลูกสาวมีคลินิก 4 แห่ง