3:42 PM วันพุธที่ 6 พฤษภาคม 2026 ผมนั่งที่โต๊ะในห้องนอน บ้านอยู่เมืองเอลเซอริโต้ ผมนั่งมองลอดหน้าต่าง ห้องนอนผมมีห้องน้ำ อ่างแช่ตัว ห้องนอนผมสูงกว่าพื้นดินหลายฟุต เหตุผลบ้านเมืองเอลเซอริโต้ หลังบ้านติดภูเขา มองลอดหน้าต่าง ทางลงไม่เกินไมล์ จะมองเห็นทะเลภายใน ที่เรียกว่าอ่าว ตรงกลางอ่าว มีเกาะ อ่าวน้ำทะเล ลอดมาจากใต้สะพานโกลเด้นเกจ ทุกเช้าตื่นนอนราวๆ 5:00 AM จะออกไปนั่งโต๊ะที่ Deck ติดกับห้องพระจะเห็นอ่าวทะเลภายใน เกาะ หลังอ่างจะเห็นบ้านเมืองหลายเมือง และมองเห็นสะพานข้ามช่องทะเลภายใน เรียกสะพานริชม่อน

หลังโคนสะพานทั้งสอง บ้านอยู่ตามไหล่เขา มองไกลๆ เห็นต้นไม้ล้อมรอบ

เหมือนบ้านผม มีเนื้อที่มาก มีต้นเรดหวูด ต้นใหญ่ 3 ต้น อายุคงหลายสิบปี รั้วยาวกว่าบ้านทั่วๆ ไป และที่บ้านวิวธรรมชาติสวยมาก ทั้งหน้าบ้านและบ้านด้านหลังจะมองเห็นทะเลและวิวเกาะ น้ำ ป่า ที่ Deck รอบครึ่งบ้าน ผมเปิดประตูไปนั่งที่ Deck กาแฟเพิ่งทำเสร็จ ราวๆ 7:05 AM การดื่มกาแฟจะดื่มเฉพาะเช้า ก่อนอาหารเช้า จะดื่มกาแฟยี่ห้อ French Roast การดื่มกาแฟไม่เติมน้ำตาล ครีม สำหรับการดื่มกาแฟ ผมจะดื่มกาแฟวันละแก้ว ช่วงเช้าเท่านั้น การปรุงกาแฟผมจะตักประมาณ 2 ช้อนชา ใส่ในเครื่องทำกาแฟแบบง่ายๆ เป็นพลาสติกกลมๆ 2 ชิ้น ชิ้นใหญ่กว่าชิ้นใน ชั้นล่างจะทำด้วยแผ่นทองเหลืองบางๆ เป็นรูเล็กมาก ผมตักกาแฟ 2 ช้อนชา ยี่ห้อเฟร้นโรส แล้ววางที่ทำกาแฟอีกอันหนึ่ง วางทับ ส่วนนอกที่ใส่กาแฟ พอน้ำร้อนเดือด ยกที่ทำวางบนแก้วกาแฟ รินน้ำร้อนใส่ ไม่นานกาแฟก็สำเร็จ การดื่มผมไม่เติมอะไร ชอบรสขมธรรมชาติของกาแฟ และกลิ่น

พูดถึงกาแฟ ช่วงเติบโตไม่เคยดื่ม มีบ้างจะดื่มโอเลี้ยง เป็นกาแฟเย็นใส่น้ำตาลและครีม ยุคผมดื่มโอเลี้ยง ที่บ้านมีร้านค้าขายกาแฟและก๋วยเตี๋ยว ชอบใส่นมข้นมากกว่าครีม พอถึงวันนี้การดื่มกาแฟเย็น ยังชอบ แต่ดื่มนานๆ ครั้ง ถ้าวันอาทิตย์ไหนว่างจะไปวัด ทำบุญ และวัดจะเป็นวัดใกล้บ้านคือวัดมงคลรัตนาราม หรือไกลประมาณ 20 ไมล์ ชื่อวัด “พุทธานุสรณ์” อยู่เมืองฟรีมอนต์ ผมไปสม่ำเสมอ แต่พอถึงวันนี้ อายุ 85 ปี ไม่ได้ไปบ่อย เพราะต้องขับรถไกล ชีวิตผมเติบโตกับวัด

ช่วง ม.1-ม.6 อยู่วัดราชบพิธ กับสมเด็จพระสังฆราช ผมเป็นหลานท่าน ตอนเรียนประถม 1-4 ผมได้รับรางวัลเรียนได้ที่ 1 ทุกปี สมเด็จพระสังฆราชเดินทางไปแจกรางวัล ผมวันนี้วัย 85 ปี จะเต็ม 3 มิถุนายน 2026 สำหรับผมวัยสูงอายุ ความรู้สึกยังแข็งแรง ยังเล่นกอล์ฟ อ่านหนังสือ เขียนหนังสือ ไปออกกำลัง YMCA

ทุกเช้าจะตื่นราวๆ 5:00 AM จะออกกำลังบนเตียง ยกเท้าสลับข้างละ 40 ครั้ง นวดหัว ไหล่ และลำคอ การนวดตัวกระตุ้นระบบการหมุนเวียนของชีวิต อย่างนวดศีรษะทุกเช้า หลังจากรู้ตัว กระตุ้นระบบประสาท เพราะการทำงานของระบบประสาทอยู่ที่สมอง กระตุ้นให้พัฒนาความรู้สึก ผมนวดแขน ยกเท้า และทุกวันจะเดินขึ้นลงหลังบ้าน ที่หลังบ้านผมเป็นพื้น 2 ระดับกว้างและยาว

ระดับต่ำ พื้นกว้าง ผมปูอิฐตลอดพื้น ก่อนมีต้นเรดหวูดสูงใหญ่ อยู่ 3 ต้น หลัง 7-8 เดือนที่ผ่านมา ได้ตัดต้นเรดหวูดออกหนึ่งต้น และอีก 2 ตัดแต่งยอด เหตุผลเมืองผมเป็นหมู่บ้านคนไม่มาก แต่เมืองลาดสูง (ภูเขา) สูงต่ำอ่าวภายใน อย่างผมนั่งในห้องนอน มองลอดหน้าต่างจะเห็นหลังคาบ้านลาดลงอ่าวภายใน

สำหรับหน้าบ้าน ผมมีห้องกว้างยาว มีกระจก 3 ด้าน ด้านหน้าเคยเป็นบันไดขึ้นสำหรับออกและเข้าบ้าน แต่หลายสิบปี ไม่ใช้เข้าออก ประตูหน้าบ้านจะเข้าออกหน้าบ้านเหมือนกัน แต่เป็นห้องกระจก ห้องจอดรถมีหลังคา คลุมรถได้ 2 คัน ข้างๆ เป็นรั้วมีเถาต้นมะลิ ตอนนี้ออกดอกเต็มต้น

และที่หน้าบ้าน ผมจะมีกอเหมือนข่า ดอกยาว สีเหลืองแดง ตรงหน้าบ้านแถวกลางๆ มีแถวต้นไม้ออกดอก อีกมุมมีต้นมะกรูดปลูกมา 30-40 ปี ต้นสูงเป็นพุ่ม ใบเขียวลูกดก

ครับธรรมชาติรอบบ้านสวยงาม ยืนหลังบ้าน มีบ้านว่างใส่ของลูกหลานเคยมาอยู่ช่วงปิดเทอม และมีสาระเป็นบ่อพลาสติก มีบันไดขึ้นลงแช่น้ำ สามารถเปิดน้ำอุ่นและน้ำร้อนได้ ได้สร้างบ้านแบบทรงไทยล้อมรอบ บ่ออาบน้ำ ทีฝา ผมติดภาพแบบไทยๆ ใส่กรอบกระจก 20-30 ภาพ ตรงมุมพื้นมีบ่อพลาสติกอาบน้ำ เป็นพื้นยกสูง บันได 4 ขั้น แม่บ้านขอบไปนั่งตรงหัวมุมห้อง ติดกับต้นเรดหวูด มองเกาะทะเลภายใน และหลังคาบ้านลาดลงต่ำสู่ทะเลภายใน วิวธรรมชาติทะเลภายใน เกาะ หมู่บ้าน ต้นไม้ งดงาม หยุดเขียน ยกแก้วกาแฟซิบ กาแฟ เย็น แปลก รสจะขมกว่าตอนร้อนๆ ทำใหม่ๆ ผมทุกเช้าจะดื่มกาแฟวันละหนึ่งแก้ว ไม่ใส่น้ำตาล และครีม ชอบรสขมของกาแฟ และกลิ่นหอมของยี่ห้อ French Roast

ถอยหลังไปนานมาก 10-20 ปี่ ก่อนโน้นตกเย็นจะดื่มไวน์ “ชาโดวเนย์” เย็นๆ แก้วหนึ่ง ก่อนอาหารมื้อเย็น หลังจากซิบไวน์เย็น ความรับรู้ ผ่อนคลาย ยิ้มง่าย อะไรต่อมิอะไร หยวนง่าย

สำหรับอาหารมื้อเย็น เคยดื่มไวน์ หยุดทุกประเภทของมึนเมาเกิน 20 ปี แม่บ้านเคยบอกว่า หลังจากผมดื่มไวน์สักพัก ไวน์เริ่มทำงาน แม่บ้านบอกว่า เวลาพูดคุยเริ่มหมดความสนใจ ไม่รู้เรื่อง แปลกเธอพูดเวลาผมไม่ดื่ม พูดอะไรเข้าใจง่าย “ยิ้ม”

ผมยิ้มคิดกับตัว เมื่อความจริงปรากฏทางแก้ มีหนทางเดียว หยุดดื่มประเภทแอลกอฮอล์ ครับประเภทของมึนเมา หยุดเกิน 20 ปี เดี๋ยวนี้ดื่มประเภทน้ำผลไม้ อย่างน้ำส้ม

แม่บ้านพูดต่อ เวลาเอ็งไม่ดื่มประเภทของมึนเมา พูดง่าย ยิ้มแย้ม เธอยอผมต่อ ช่วงไม่ดื่มประเภทของมีนเมา เธอเป็นคนรับผิดชอบหน้าที่ พูดถึงเรื่องเรียน เธอเรียนหนังสือเข้าใจง่าย ผมลองคิดคล้อยตาม เป็นความจริง ผมเคยเป็นนักเรียนสอบได้ทุนรุ่นที่ 2 ของกระทรวงศึกษา และแม่บ้านพูดต่อ ปกติเธอเป็นคนชอบเรียนรู้ เหมือนตอนเรียนวิทยาลัยออริกอน 1969 เรียนปริญญาโท นอกจากเรียนเธอยังชอบท่องเที่ยว ผมยิ้ม ยอมรับ เคยเดินทางในยุโรปคนเดียว 2-3 เดือน 3 ครั้ง ไปแถบสแกนดิเนเวีย 2 ปีที่แล้ว เธอไปเที่ยวทางเรือในยุโรป เรือแวะที่ประเทศสเปน เธอหกล้มสะโพกแตก