เช้า 5:13 AM ถือแก้วกาแฟ เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ ทุกเช้าจะดื่มกาแฟวันละแก้ว กาแฟที่ดื่ม ยี่ห้อ “เฟร้นโรส” ซื้อมาจากคอสโก้ การดื่มกาแฟ ปกติจะดื่มวันละไม่เกินแก้ว การดื่มกาแฟไม่เติมน้ำตาลและครีม ชอบรสขมและหอมของกาแฟยี่ห้อ “เฟร้นโรส” ครับกาแฟผมซื้อมาจากคอสโก้

ก่อนโน้นเกิน 15 ปี ช่วงเย็นเคยดื่มไวน์ชาโดเน่ย์กับอาหารมื้อเย็น หลัง 15 ปี เลิกดื่มไวน์ อาหารมื้อเย็นก็เปลี่ยนเป็นทาน 4:00 PM เป็นมื้อกลางวัยและเย็น

ช่วงเวลา 15 ปี นอกจากทานอาหารมื้อเย็นก่อน 4:00 PM ยังเลิกดื่มไวน์ แม่บ้านเคยบอกว่าเวลาผมดื่มไวน์ ชอบพูดมาก คงจะหมายถึงพูดไร้สาระหาคุณค่าไม่ได้ ผมหยุดเขียน หยิบแก้วกาแฟจากร้อนเริ่มอุ่น เป็นความจริง คนดื่มกาแฟส่วนมากชอบดื่มกาแฟร้อนๆ

กาแฟที่ผมดื่มจะดื่มเฉพาะช่วงเช้า หลังจากตื่นเช้าราวๆ 5:00 AM ทุกเช้าหลังจากตื่นจะออกกำลังบนเตียง ยกขาข้างละ 30 ที นวดตามตัว บีบหัว

หลังตื่นเช้า จะยกแก้วกาแฟ นั่งโต๊ะเขียนหนังสือ แม้แต่อาหารบางมื้อก็ยกมานั่งทานบนโต๊ะนี้

ที่โต๊ะผมนั่งเป็นห้องกระจก 3 ด้าน บ้านอยู่เนินทางขึ้นเขาของเมือง เอลเซอริโต้ (EL Cerrito) ติดกับเมืองอัลบานี่ บ้านอยู่ท่างขึ้นเขา บนโต๊ะที่ผมกำลังเขียน มองลอดกระจก จะเห็นเมืองซานฟรานซิสโก สะพานเบย์บริดจ์ (Bay Bridge) อ่าวภายในที่น้ำจากมหาสมุทรแปซิฟิก ลอดใต้สะพานโกลเด้นเกจ น้ำจากมหาสมุทร เป็นอ่าวภายใน มีเกาะอยู่ เกาะที่เห็น คือเกาะ เทรชเชอร์ เคยเป็นเกาะขังนักโทษ

หยุดเขียน หยิบแก้วกาแฟซิบ กาแฟเริ่มเย็น อุ่นค่อนไปทางเย็น แปลกทุกคนชอบดื่มกาแฟ ยังร้อน ยิ่งตอนทำกาแฟเสร็จใหม่ๆ ค่อยซิบ ความร้อนทำให้ระมัดระวัง แปลกช่วงทำกาแฟเสร็จใหม่ๆ ค่อยๆซิบ กาแฟมีรสและกลิ่นของกาแฟ ยี่ห้อ French Roast หอมรสขม ความรับรู้ “พอใจ”

หลังจากเช้ากาแฟหมดคุณค่า กลางวันและเย็นไม่ดื่มกาแฟอีก ก่อนโน้นอาหารมื้อเย็น จะมีไวน์ชาวโดเน่ย์ แช่เย็นค่อนแก้วทานกับอาหารมื้อเย็น

แม่บ้านเคยบอก ผมดื่มไวน์ พอดื่มค่อนแก้ว เริ่มชอบพูด เป็นเรื่องไร้สาระ แม่บ้านพูดว่า ไม่ดื่มไวน์ เวลาพูดจะรอบคอบ คำว่า “รอบคอบ” คงหมายถึงเนื้อหาและสาระมองเห็นได้

แต่หลังจากดื่มไวน์คำพูดหามีคุณประโยชน์น้อยมาก ตัวอย่างที่แม่บ้านยกมาพูดกับผม ปกติผมเป็นคนฟังแล้วเริ่มคิด คำบอกเล่าจากแม่บ้าน น่าจะเป็นเรื่องจริงในคำพูด หลังจากนั้นผมเลิกดื่มไวน์ ไปออกกำลัง YMCA แทนอาทิตย์ละ 5 วัน ปกติ ชีวิตผมตั้งแต่เด็ก ได้รับการอบรมจากพ่อแม่ พอเริ่มเรียนมัธยม แม่ส่งมากรุงเทพฯ มาฝากไว้เป็นลูกศิษย์ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ ท่านเป็นสมเด็จพระสังฆราช วัดราชบพิธ ผมมาเป็นศิษย์ สังฆราชอยู่ 6 ปี โดยความเป็นจริง ผมเป็นเด็กเรียนหนังสือดี ตอนเรียนได้ที่หนึ่งตลอด พอมาอยู่มัธยม การเรียนเริ่มแย่ลง แต่ก็ยังเรียนได้ดี เหตุผลสมเด็จพระสังฆราช ท่านจะเรียกผมอาทิตย์ละวัน ไปคุยกับสังฆราช ท่านจะซักถามการเรียน รู้ว่าผมเรียนแย่ลงท่านก็เตือน

ช่วงเรียนหนังสือประถมศึกษา ที่อยุธยาปลายปี ทุกปี สมเด็จพระสังฆราชจะเดินทางไปให้รางวัลเด็กเรียนได้ที่หนึ่งทุกปี อดบอกเล่าไม่ได้ผมได้รางวัลเรียนดีทุกปี (ที่หนึ่ง)

ช่วงมัธยมคงเป็นช่วงวัยรุ่นความสนใจการเรียนหมดสมาธิ แต่สมเด็จพระสังฆราชท่านก็เตือนผมตลอด ผมเริ่มพัฒนาตัวเอง พอจบ ม.6 สอบชิงทุนได้ เรียนครูวิทยาลัยครูพระนคร รุ่น 2 อยู่บางเขนติดกับวัดพระศรีมหาธาตุ

นักเรียนในห้องเป็นนักเรียนทุนจากหลายจังหวัด มาเรียนด้วยกัน เรียนฟรีอยู่หอฟรี อาหารฟรี 3 มื้อ

ช่วงต้นปีของการเป็นนักเรียน เด็กได้ทุนมาจากหลายจังหวัด วันหนึ่งเลือกหัวหน้าห้อง เด็กร่วมห้องส่วนมากเลือกผม ผมได้เอ็นหัวหน้าห้องและเป็นประธานสวัสดิการของโรงเรียน ตอนขึ้นปี 2 เป็นประธานของวิทยาลัย

ครับหลังจากจบ ปก.ศ. ผมสอบเข้าเรียนบางแสน จบ กศ.บ. ออกเป็นครูหัวหน้าหมวดคณิตศาสตร์ แต่ผมมีความหลังจะมาเรียนปริญญาโท ที่อเมริกา ครับอาทิตย์ละ 5 วัน ไปเรียนภาษาอังกฤษที่ AUA

การสร้างความหวัง ถ้ามีมานะขยัน ย่อมมองเห็นผล หลังจากนั้นผมไปเรียน วิทยาลัยครูบางแสน ระหว่างเรียนคิดจะมาเรียนปริญญาโทที่อเมริกา ความหวัง อดทน ขยันสิ่งที่หวังก็สำเร็จ หลังจากจบ กศ.บ. เป็นครูหัวหน้าหมวดคณิตศาสตร์ ที่โรงเรียนประชาราษฎรที่ห้วยขวาง

ระหว่างเป็นครู คิดมาเรียนต่อปริญญาโทที่อเมริกา ตกเย็นเลิกงานไปเรียน AUA เตรียมความพร้อม

1968 เดินทางมาอเมริก ได้ I-20 จากวิทยาลัย Eastern Oregon College 1969 ขึ้นไปเรียน 1970 ผมเรียนจบปริญญาโท

สิ่งหนึ่งที่ควบคู่กับการเรียน คือการเดินทางท่องเที่ยวไปเที่ยวยุโรป 4 ครั้ง

ระหว่างเรียนปิดเทอม ผมจะไปเมืองซีแอตเติ้ล ของรัฐวอชิงตันสเตท นั่งเรือไปเที่ยวเกาะต่างๆ ทางเหนือระหว่างรัฐวอชิงตันกับประเทศแคนาดา ผมนั่งเรือจะไปเที่ยวในอ่าว โชคร้ายวันนั้น เรือเข้าอ่าวไม่ได้ เหตุผลมีก้อนน้ำแข็งลูกใหญ่มาก เรียกไอซเบิร์ก (Iceberg) ปิดทางเข้า

ครับชีวิตการเดินทางท่องเที่ยว ผมไม่เคยหยุด เพราะการท่องเที่ยวคือการพักผ่อน พบกับประสบการณ์ใหม่ ปีกลายผมไป 3 อาทิตย์ในสแกดิเนเวีย (นอร์เวย์ และสวีเดน)

ก่อนนั้นไปเที่ยวทางเรือ เรือชื่อ Princess เรือไปแวะที่ประเทศสเปน พอเรือจอดผมขี้นไปชั้นบนของเรือ กะจะลงไปเที่ยวประเทศสเปน

ผมหกล้มกระดูกสะโพก “ร้าว” การเดินทางหยุดชงัก ลูกสาวแพทย์หญิงสุภัคร สุขกสิกร ลูกสาวจบหมอจาก เคมบริดจ์ (อังกฤษ) หมอในอเมริกา หลังจากจบไฮสกูลเรียนอีก 11 ปี

ปัจจุบันลูกสาวมีคลินิก 4 แห่งในรัฐมิชิแกน

วันนี้ผมอายุ 86 ปี ยังแข็งแรง ยังขับรถ อาทิตย์ละ 5 วันไป ออกกำลังที่ YMCA เมืองอัลบานี่ ทุกอาทิตย์จะไปวัดทำบุญ เคยเป็นนายกสมาคมไทยที่ซานฟรานซิสโก

ภรรยาเคยได้ทุนมาอมริกาก่อนผมมาปี 1968 ลูกสาวจบหมอจากเคมบริดจ์ อังกฤษ ปัจจุบันมีคลินิก 4 แห่ง คนงานประมาณ 60 คน

ลูกชายจบปริญญาเอก (PhD) เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย “ซานดิเอโก้ แคลิฟอร์เนีย